Bir kaç gün önce dolmusa bindim. Her zamanki ve her insanın yaptıgı gibi ücreti ödeyip yerime geçtim. Normalde kısa mesafelerde müzik dinlemeyi seviyorum. Önceden olsa kitap okurdum ama burda en uzak mesafe 15 dakika oldugu için müzik dinlemek daha kolay ve pratik geliyor.
O gün tesadüf kulaklıgım evde kalmıs, cam kenarından dısarıyı seyrede seyrede kendimle konusarak gidiyorum. Kafamdan planlar yapıyorum, sınavları, sunumları blog yazılarını falan düzenliyorum. Bayagı mesgul kafam... Sonra bir telefon çaldı ama ne çalmak bütün dolmus inledi zil sesiyle... Sonra telefonun muhattabı açtı ve basladı konusmaya... Alacaklarını konustu, isinin nasıl battıgını anlattı, hesap soracagından bahsetti... Bütün yolcular olaya bayagı asina olduk. Yüksek ses düskünlügü sadece telefon sesinde degil günlük sohbetlerinde de mevcutmus.
Bütün yol boyunca sohbetini dinledik, susmak bilmedi bagıra bagıra kisilik haklarımıza saldırdı adam resmen. Neden bu saygısızlık? Biz senin bütün yol derdini dinlemek zorundamıyız?
Orta koltuktan yaslı bir amca bu ne yahu diye çıkıs yaptı. Adama hısımla dönüp 'ayıp yahu! kaç kisi burda seni dinliyoruz, hiç mi bitmez söyleyeceklerin dedi.'
Eyvah, amcaya patlıcak bu hanzo dedim! Ne oldu biliyormusunuz? Hiç oralı olmadı. Bayagı duymazdan geldi, keyifle devam etti konusmasına... Bu sefer bütün yolcular cık cıklamaya ayıplamaya basladı... Bizim densiz hanzo, telefonu kapattıkdan sonra 'ne kadar sabırsızsınız surda bir konusturmadınız dedi.. Lafı öylece ortaya söyledi.
Yaptıgı çok normalmis gibi, insanların beynini mesgul etme hakkı varmıs gibi... Bayagı üste çıkar vaziyette savundu kendini... İnerken hala söyleniyordu. Bütün yolcular sok olmustu. Özür dilemek yerine nerdeyse özür diletecekti.
Bu kadar zor mu kibar biri olmak? İnsanların haklarına saldırmadan çevreyi düsünerek hareket etmek bu kadar zor mu?
Biz mi çok düsünceliyiz, bazıları mı çok kaba...
Not: Evet hanzoya çıkıs yapan bir tek yaslı amcaydı. İnsanlar sadece söylenmekle kaldı. Kesin bir tepki koymak yerine pasif söylemleri oldu.
Not2: Amca seni gönülden tebrik ettim!
O gün tesadüf kulaklıgım evde kalmıs, cam kenarından dısarıyı seyrede seyrede kendimle konusarak gidiyorum. Kafamdan planlar yapıyorum, sınavları, sunumları blog yazılarını falan düzenliyorum. Bayagı mesgul kafam... Sonra bir telefon çaldı ama ne çalmak bütün dolmus inledi zil sesiyle... Sonra telefonun muhattabı açtı ve basladı konusmaya... Alacaklarını konustu, isinin nasıl battıgını anlattı, hesap soracagından bahsetti... Bütün yolcular olaya bayagı asina olduk. Yüksek ses düskünlügü sadece telefon sesinde degil günlük sohbetlerinde de mevcutmus.
Bütün yol boyunca sohbetini dinledik, susmak bilmedi bagıra bagıra kisilik haklarımıza saldırdı adam resmen. Neden bu saygısızlık? Biz senin bütün yol derdini dinlemek zorundamıyız?
Orta koltuktan yaslı bir amca bu ne yahu diye çıkıs yaptı. Adama hısımla dönüp 'ayıp yahu! kaç kisi burda seni dinliyoruz, hiç mi bitmez söyleyeceklerin dedi.'
Eyvah, amcaya patlıcak bu hanzo dedim! Ne oldu biliyormusunuz? Hiç oralı olmadı. Bayagı duymazdan geldi, keyifle devam etti konusmasına... Bu sefer bütün yolcular cık cıklamaya ayıplamaya basladı... Bizim densiz hanzo, telefonu kapattıkdan sonra 'ne kadar sabırsızsınız surda bir konusturmadınız dedi.. Lafı öylece ortaya söyledi.
Yaptıgı çok normalmis gibi, insanların beynini mesgul etme hakkı varmıs gibi... Bayagı üste çıkar vaziyette savundu kendini... İnerken hala söyleniyordu. Bütün yolcular sok olmustu. Özür dilemek yerine nerdeyse özür diletecekti.
Bu kadar zor mu kibar biri olmak? İnsanların haklarına saldırmadan çevreyi düsünerek hareket etmek bu kadar zor mu?
Biz mi çok düsünceliyiz, bazıları mı çok kaba...
Not: Evet hanzoya çıkıs yapan bir tek yaslı amcaydı. İnsanlar sadece söylenmekle kaldı. Kesin bir tepki koymak yerine pasif söylemleri oldu.
Not2: Amca seni gönülden tebrik ettim!
Bana ulasmak isterseniz; zeynep.dilara.durmaz@hotmail.com
Kocaman sarıldım kızlar!
Z.
